محمود نجم آبادى

12

تاريخ طب در ايران ( فارسى )

دستورها يا كتب را به چهل و دو ضبط كرده‌اند و مطالبى در اين نوشته‌ها ( كتب ) از ساختمان بدن و بيماريها و جهازات بدن و بيماريهاى زنان و چشم و امثال آنها ديده شده است . يكى از اين كتب ( كتاب ششم ) بوده كه به نام " Livre sacre ' d'Ambre " مىباشد ، كه بنيان پزشكى محسوب مىگرديده و در آن از علامات و عاقبت بيمارى صحبت شده است . چنين به نظر مىرسد گفته‌هاى بقراط طبيب بزرگ يونانى از اين كتاب مأخوذ گرديده است . مصريان سحر و جادو را در طب دخالت مىدادند و اصولا اين امر در دوران طب قديم در ميان جميع اقوام ديده مىشود ولى آنكه توانست طب را از صورت خرافات بيرون آورد بقراط طبيب بزرگ يوانى است ( شرح آن ، بعدا بيايد ) ، منتهى استقلال طب و تمايز نام طبيب از جادوگر به نظر مىرسد از مصر شروع گرديده است . مصريان به چهار عنصر آب و خاك و باد و آتش معتقد بودند و وجود آدمى را از اين چهار عنصر مىدانستند و عقيده داشتند كه خداوند انسان را به‌مانند خود خلق كرده و در بدن وى روح دميده و قلب را عزيزترين عضو بدن قرار داده و چنين معتقد بودند كه ( شكل 36 ) ايمهوتپ ( طبيب مقدس مصريان - از اشتينك وزودهوف )